Emydynn บ้าหนัง Again!!

Penelope

รักแท้....ขอแค่ปาฎิหาริย์

กำหนดวันฉายในไทย : 15 พฤษภาคม 2551

กำหนดวันฉายในอเมริกา : 29 Fabruary 2008

เนื้อเรื่องย่อ :  เพเนโลปี้ วิลเฮิร์น (คริสติน่า ริชชี่) สาวสวยที่เกิดมาในครอบครัวผู้รากมากดีมีฐานะไฮโซ (ริชาร์ด อี แกรนท์,แคทเธอรีน โอฮาร่า) เพเนโลปี้ต้องคำสาปของตระกูลที่ส่งผลให้เธอสวยสุกร มีจมูกหมูอยู่บนใบหน้า แต่ก็ยังพอมีหวังที่จะลบล้างคำสาปได้ เมื่อพบคนรักที่ทัดเทียมกับเธอ เธอถูกเลี้ยงดูอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้วพ่อแม่ก็จัดดูตัวชายหนุ่มผู้รากมากดีที่หวังว่าจะให้มาเป็นสามีผู้ถอนคำ สาปให้กับเธอนั่นเอง ซึ่งหนุ่ม ๆ ก็หลงไหลได้ปลื้ม(ไปกับสินสมรสของ)เธอ...จนกระทั่งเห็นจมูกหมูนั่นแหละ

เมื่อมั่นใจแล้วว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอรักแท้แน่นอน เลม่อน (ปีเตอร์ ดิงค์ล้าก) นักข่าวแท็บลอยด์ลงทุนจ้าง แม็กซ์ (เจมส์ แม็คอาวอย) มาอ้างตัวเป็นชายหนุ่มที่อาจจะช่วยลบล้างคำสาป เพียงเพื่อจะได้ถ่ายรูปเพเนโลปี้สุดลึกลับมาแฉขึ้นหน้าหนึ่ง แม็กซ์ที่กำลังถังแตกจากการพนันยอมเล่นตามน้ำ แต่กลับหลงรักเพเนโลเข้าเต็มเปา เขาไม่อยากเปิดโปงเพเนโลปี้ จึงเปลี่ยนใจไม่ทำตามสัญญาว่าจ้างและหายหัวไป ทิ้งให้เลม่อนโกรธแค้นสุด ๆ

เพเนโลปี้ผิดหวังอย่างแรงและตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตในแบบที่เธออยากเป็น จึงหนีออกจากบ้านและออกท่องโลกกว้างเพียงลำพัง แต่ เมื่อผ้าคลุมหน้าของเธอหลุดออกและเผยโฉมหน้าที่แท้จริงให้คนทั้งโลกได้เห็น คำสาปที่ทำให้ใบหน้าของเธออัปลักษณ์กลับเป็นที่โปรดปรานของหนังสือพิมพ์แท็บ ลอยด์ และส่งให้เธอกลายเป็นที่ดาวจรัสแสงในชั่วข้ามคืน และนั่นก็นำมาซึ่งคำถามสำคัญของชีวิต และการเป็นคนที่จะได้พบรักแท้

ที่มา : http://www.nangdee.com/title/?movie_id=1573

-------------------------------------------

คะแนน

เนื้อเรื่อง : เจี๋ยว่าค่อนข้างจะหละหลวมและไม่ค่อยจริงจังสักเท่าไหร่   แต่จะให้หนังแบบนี้มาเนื้อเรื่องจริงจังชิงรักหักสวาทเป็นสวรรค์เบี่ยงก็ใช่ที่   ตัวหนังมีความน่ารักสดใสแบบที่เด็กดูได้ผู้ใหญ่ดูแล้วหลับ....เอ้ย  ผู้ใหญ่ดูดี   ด้วยความที่ไม่มีพากย์ไทย   ทำให้มีแต่พากย์ซาวแทร็ค(จะให้มีพากย์โปรตุเกสรึไง)    เลยอินกับอารมณ์ของหนังได้มากกว่าภาษาไทย   ที่พันธมิตรตลกคาเฟ่จะร่วมวงสนทนาภาษาก่อนบ่ายคลายเครียดกัน  แต่ก็ทำให้ตัวหนังตลกน้อยกว่า(หรือแทบจะไม่ได้ขำเลย)   การกระทำของตัวละครก็ค่อนข้างแปลก??   ผู้ชายทุกคนที่มาหาเพเนโลปี้กลัวใบหน้าสวยสุกรของเธอจนเผ่นป่าราบ   ทว่าพอเธอเปิดเผยใบหน้าสู่สาธารณะชน   กลับมีแต่คนสนใจและไม่มีใครเผ่นป่าราบอีก??   แถมคำสาปของเพเนโลปี้   จู่ๆจะแก้ก็แก้ได้ซะอย่างนั้น....

ทว่าตัวหนังสะท้อนให้เห็นถึงสังคมปัจจุบันได้เป็นอย่างดี   ถึงแม้เนื้อเรื่องจะดำเนินในยุคเก่า   แต่สังคมในยุคนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากเดิมมากมาย   ทั้งการแบ่งชนชั้นวรรณะ   การไม่เห็นค่าของคนอื่น   การมองคนจากภายนอก   การที่พ่อแม่บังคับให้ลูกทำตามที่ตัวเองต้องการ   และการรอคอยความรักจนหลงงมงาม   ทั้งที่จริงๆแล้วความรักก็ไม่ได้อยู่ไกลจากตัวเองเลย   สุดท้ายแล้วผลที่ตามมาจากการห้ามทุกอย่างคือ "อิสระภาพ"  และความลับไม่มีในโลกนี้   สักวันนึงมันก็ต้องเปิดเผย   และเราก็ต้องเผชิญหน้ากับมัน....

สิ่งสำคัญที่สุดที่เจี๋ยชอบในหนังเรื่องนี้คือ   ฉากที่เพเนโลปี้หายจากคำสาป  โดยการที่จะหายจากคำสาปได้นั้นจะต้อง"หาชายที่เท่าเทียมกัน"  มาแต่งงานด้วย   แต่เธอหายจากคำสาปได้ด้วยตัวเอง   เหตุผลเพราะ

"คนทุกคนเท่าเทียมกันได้"

พูดได้แค่นี้   ไม่อยากเล่า   อยากให้ดูด้วยตัวเองจะดีกว่า   แต่หนังมีข้อคิดให้คิดเยอะพอตัวเลยค่ะ

คะแนนเนื้อเรื่อง : 7.5

เสียงประกอบ : เข้ากับฉากมาก   และเสียงตอนจบก็ได้อารมณ์อินเหลือเกิน  ซาวแทรคประกอบตอนที่พระเอกเล่นเปียโนก็เพราะ   ยิ่งมีการแปลเนื้อเพลงด้วยแล้วยิ่งเข้าบรรยากาศเข้าไปใหญ่

คะแนนเสียง : 8

ฉาก : ฉากตอนจบสวยดี   แต่ที่เจี๋ยชอบที่สุดคงจะเป็นตอนที่เพเนโลปี้หนีออกจากบ้าน   ถึงแม้มันจะดูโอเว่อร์เหมือนในเทพนิยายวอลต์ดิสนีย์   ที่เป็นเจ้าหญิงอยู่ในปราสาทแล้วหนีออกมาเป็นคนธรรมดาเปี๊ยบ   แต่ความรู้สึกครั้งแรกของคนที่ไม่เคยพบเจอโลกภายนอก   มันก็ต้องสวยงามตื่นตาเป็นธรรมดา   ความรู้สึกครั้งแรก....รักแรกพบ   อะฮิ้ววว

คะแนนฉาก : 8

บทบาท : นักแสดงสมทบทุกคนทำได้ดีมากกกก   แต่ตัวพระเอกและนางเอกที่เป็นตัวละครหลักของเนื้อเรื่องกลับแสดงสู้นักแสดงสบทบไม่ได้   เลยเกิดความเหลื่อมล้ำ   และน้ำหนักของอารมณ์จะไปตกอยู่ที่นักแสดงสมทบแทนที่จะเป็นตัวละครเอก   การซึมซับความรู้สึกของหนังของเรื่องนี้   ที่น่าจะสื่อออกมาจาก"เพเนโลปี้"  เลยออกมาได้ไม่มากเท่าที่ควร   อันที่จริงออกจะน้อยไปด้วยซ้ำ   แล้วเนื้อเรื่องส่วนใหญ่ก็เน้นไปที่"เพเนโลปี้" (ก็แน่ล่ะ  ไม่งั้นจะให้ชื่อเรื่องอะไร  ดาราสมทบรึไง)  ทำให้หนังตัวหนังออกมาเรียบๆ   เอื่อยๆ   อารมณ์เดิมๆไปตลอดเรื่อง...    แถมพระเอกก็ออกนิดเดียว(นิดเดียวจริงๆ)  เหมือนกลายเป็นตัวประกอบ   แล้วมันไปรักกันอีท่าไหนคบกันแป๊บเดียว

พูดถึงแม่เพเนโลปี้   เจ๊แกต้องรับบทเป็นคนวิตกจริต  และกังวลเรื่องคำสาปของลูกสาว   อยากให้ลูกพบเจอแต่สิ่งดีจนกลายเป็นการบังคับไป   พ่อแม่หลายคนปัจจุบันเป็นแบบนี้   เลือกที่จะบังคับลูกเพราะรัก   มากกว่าจะสั่งสอนให้รับมือกับสิ่งที่จะเจอ   เด็กก็เหมือนกับเพเนโลปี้   สักวันหนึ่งก็ย่อมแหกกฎ   ผลที่ตามมาก็คือพ่อแม่นี่ล่ะที่จะเสียใจ....   ไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่อยากดูแลลูก   แต่ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยู่ดูแลลูกจนลูกตายได้เช่นกัน   

ตัวอื่นๆก็เล่นดี  แต่ที่เจี๋ยชอบที่สุดคืออีตาเอ็ดเวิร์ด(ในรูป)....จิตดีแท้!!!

คะแนนบทบาท : 9 (ให้ดาราสมทบล้วนๆ)

มุมกล้อง : จะพูดโดยรวมถึงเอฟเฟกเล็กๆน้อยๆในเรื่องด้วยแล้วกัน  จมูกของเพเนโลปี้ทำออกมาได้น่ารักดีค่ะ  มุมกล้องก็เรื่อยๆไปตามอารมณ์หนัง  แต่เข้าใจถ่ายตอนที่เพเนโลปี้กับพระเอกคุยกัน  ให้เห็นหน้าทั้งสองคนผ่านกระจกกั้น  ก็แค่ันั้นไม่มีอะไรหวือหวา

คะแนนมุมกล้อง : 7

ความชอบส่วนตัว : 7

คะแนนเฉลี่ย : 7.75

หมายเหตุเกรดเฉลี่ย : 7- (ห่วยแตก) 7+ (ค่อนข้างแย่) 7.5+ (พอใช้) 8+ (หนังดี) 8.5+ (หนังดีมาก) 9+ (ยอดเยี่ยม) 9.5 + (สุดยอด) 10 (พระเจ้าช่วยกล้วยจอร์จทอดแล้ว)

-------------------------------------

พูดกันโดยรวม : หนังเรื่องนี้ไม่มีอะไรหวือหวาค่ะ   มีแต่อารมณ์เดิมๆ  ใสๆ   และค่อนข้างจะไร้สาระ  ถ้าไม่นับข้อคิดที่โผล่มากระหยุมกระหยิม   ถ้าจะเอาไปเทียบกับหนังรักโรแมนติกเรื่องอื่นๆถือว่าทำได้แย่   จริงๆเนื้อเรื่องไม่ได้โรแมนติกเท่าไหร่เลยด้วยซ้ำ   ไม่ซาบซึ้งตรึงใจเลย   แต่อยากจะบอกอีกครั้งว่านักแสดงสมทบทำได้ดีจริงๆ(ซาวแทรคนะ)  โดยส่วนตัวแล้วเจี๋ยก็ไม่ค่อยจะปลื้มหนังโรแมนติกซักเท่าไหร่นัก (มันต้องเลือดๆ  เนื้อๆ)   แต่ถ้าใครเคยดูหนังอย่าเรื่อง Terminal (ที่ทอม  แฮงค์เล่น)   มันคนล่ะชั้นกันเลย   ถ้าถามเจี๋ยว่า "สนุกไหม" เจี๋ยจะบอกเลยว่า "ไม่สนุก"  เพราะเจี๋ย "ไม่ชอบหนังแนวนี้"  แต่นั่นจะไม่เป็นกลางจนเกินไป  สรุปแล้วใครที่อยากไปดูหรืออยากจะดู   เจี๋ยว่าเก็บเงินไปดูอินเดียน่าโจนส์  หรือนาร์เนียจะคุ้มค่ากว่า   ไม่ก็รอแผ่น  แต่ถ้าใครจะพาแฟนไปดูนั่นก็อีกเรื่องนะคะ   

คะแนนแบบไม่เฉลี่ย : 7 (ค่อนข้างแย่)

-------------------------------------

ปัจฉิมลิขิต : ใครว่าชั้นไม่มีหนังอัพ!!  มีเสะ!!  แต่ยังไม่ลงเท่านั้นเอง  เห็นโพลมันค้างไว้นานแล้วเลยเอามาลง  ป๊าดโธ๊ะะะ   เดี๋ยวโหนสลิงจากตึกชั้นสิบใส่เกลียวสามรอบครึ่ง   ลังกาหลังกระโดดถีบขาคู่ซะนี่!!  (ทุ่มทุนสร้างมาก)

ปัจฉิมลิขิตที่สอง : เดี๋ยวพรุ่งนี้จะอัพแพนด้ามาจากญี่ปุ่นนะคะ (พาดพิง....หรือเปล่า)

-------------------------------------

ขอบคุณทุกคอมเม้นต์   ทุกวิวเช่นเดิม  เมื่อไหร่ฝนจะหยุดตกซักทีไม่รู้.....