Emydynn : สถานภาพปิดบล็อกอย่างสมบูรณ์

คำเตือน : นี่เป็นเพียงความคิดเห็นส่วนบุคคล

----------------------------------------------------------

The Chronicles of Narnia : Prince Caspian

                ก่อนอื่นขอบอกทุกคนว่าเจี๋ยเปลี่ยนหัวบล็อกใหม่   กด F5 กันก่อนสักที   ใครที่ยังไม่เห็นหัวใหม่ก็สุดแต่ใจจะไขว่คว้า....  

                 เมื่อวานนี้นาร์เนียเข้าโรงค่ะ   เจี๋ยจึงไม่รอช้ารีบคว้ากระเป๋าตังค์ใบน้อยและลากคุณพ่อดิ่งตรงสู่โรงภาพยนตร์ทันทีแบบที่(คุณพ่อ)ไม่มีเงื่อนไขและ(ห้าม)ปฎิเสธใดๆ    พ่อเจี๋ยและเจี๋ยต่างก็เป็นคนชอบดูหนังเหมือนกันทั้งคู่   เพราะฉะนั้นแทนที่จะไปดูกับเพื่อนๆกระเป๋าแฟบ   ไปดูกับพ่อดีกว่า   สบายใจ   อิ่มจังตังค์อยู่ครบและมีคนรับส่งตลอดเวลา   ปลอดภัยและสานสัมพันธ์ครอบครัวที่ดี

                 ก่อนไปดูก็ไม่มีอะไรมากค่ะ   ด้วยความที่ครอบครัวเจี๋ยก็ไม่ค่อยจะมีฐานะทางการเงินมากมายนัก   เพราะว่าเราเป็นคนไทย   มิช่ายแม้ว   จะให้สุรุ่ยสุร่ายซื้อทีมฟุตบอลคงมิถูกมิควร   ดังนั้นเจี๋ยกับพ่อจึงหาอะไรกินกันไปก่อนดูหนัง   เพื่อจะได้ลดค่าใช้จ่ายลง   ร้านที่เจี๋ยเลือกคือติ่มซำแถวบ้าน   ที่สปาเกตตี้อร่อยมากกกกกก(เค้าขายติ่มซำ   แต่แกกินสปาเก็ตตี้)

                 แต่ปัญหาอยู่ตรงนี้นี่เอง

                 เจี๋ยเป็นคนดื่มน้ำเยอะเป็นแกลลอน   ตลอดเวลาที่ไปกินอาหารนอกบ้าน   ประหนึ่งว่าของเหลวใสๆในแก้วน้ำแข็งนั้นเปรียบดั่งสายธารคงคาจากเทือกเขาเอฟเวอเรส   ดื่มไปจะอายุยืนหมื่นๆปีและมีผู้ชายมาใหลหลง   กระนั้นจึงซัดเอาๆๆๆๆ   แ่ต่อยู่บ้านไม่ยักกินเยอะขนาดนี้   และนั้นเอง   เป็นต้นเหตุของหายนะแห่งดินแดนนาร์เนีย!!!  (เกี่ยวอะไรฤๅ)

หายนะที่ 1

                 ใครที่ดูหนังเครือ EGV หรือเมเจอร์จะต้องเคยเห็นหรือมีบัตรสะสมแต้มอย่างแน่นอน  ที่พูดนี่ก็เพราะเจี๋ยเองก็มี   บัตรนี้เมื่อซื้อตั๋วหนัง 1 ใบ จะได้ 1 แสตมป์ไปฟรีๆหนึ่งดวง!!   และเมื่อสะสมแต้มครบก็จะแลกของรางวัลได้   ซึ่งแต่ก่อนคือ

                 3 แต้ม ได้บัตรโยนโบลว์ฟรี 1 เกม  

                 6 แต้มได้ป๊อบคอร์นฟรี 

                 9แต้มได้โยนโบลว์ฟรี 3 เกม

                 "12" แต้มได้ตั๋วหนังฟรี!!

แต่ปัจจุบันนั้นไซร้   มันย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลา   คงเพราะช่วงนี้หนังน่าดูเข้าเยอะจนคนดูสะสมกันได้ครบบ่อย   ทางฝ่ายการตลาด(อันชาญฉลาด)   จึงเปลี่ยนใบสะสมแสตมป์เสียใหม่

                 5 ใบ และป๊อบคอร์นเล็ก

                 10ใบแลกน้ำสองแก้ว

                 "15" ใบ แลก "ป๊อบคอร์นใหญ่

                 ป๊อบคอร์น........

                  .

                  .

                 สวรรค์ทรงโปรด   พระเจ้านี่มันอะร๊าย!!

                 นี่กรูทำเพื่ออะไรนี่  สะสมตั๋วหนังตั้ง 15 ใบ 120x15 = 1800  มรึงให้แค่ป๊อบคอร์นกรูร้อออออ  เผลอๆมีคนดูตั๋ว 140 อีกอันนี้อยากจะบ้าแทนให้โลกตะลึง!  ตะลึง  ตึ่ง  ตึง!! 

                มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท  

                ถึงตลาดฟาดให้เรียบเกลี้ยงกระเป๋า  

                มีบัตรสะสมแต้มเป็นของเรา  

                กูจะเอาตั๋วหนังฟรีขอทีเอย.....

                ร้องเรียนไปทางคุณฝ่ายการตลาดด้วยนะคะว่า   เจี๋ยขอค่ะเจี๋ยขอ (แล้วหล่อนเป็นใคร๊)

หายนะที่ 2

                เนื่องด้วยความประหยัดมัธยัส(งก)ของเจี๋ย   เมื่อสะสมมาได้ครบ 5 แต้ม   เลยขอแลกป๊อบคอร์นเล็กทันทีไม่รอช้า   ถึงแม้ขอรางวัลจะเห่ยเด่ยเชยเทพแต่มันก็ยังฟรี(กล้ำกลืนฝืนทน)   อย่างน้อยๆขอกัดป๊อบคอร์นแทนน้ำตาก็ยังดี   ด้วยเหตุนั้น  เจี๋ยจึงได้ป๊อบคอร์นเล็กมาดูต่างหน้า

                 แต่ด้วยสมองอันชาญฉลาด!!

                 เจี๋ยรู้ว่าตัวเองจะต้องหิวน้ำแน่ๆหลังจากกินป๊อบคอร์น   จึงได้ซื้อเป๊บซี่เข้าไปกินอีกแก้วเพื่อบรรเทาความหิวน้ำนั้น   แน่นอน   หิวน้ำเราก็ต้องกิน   โอพระเจ้า   เรานี่ฉลาดจริงๆทิงนองนอย....

                 คิดผิดซะแล้วมรึง!!

หายนะที่ 3

                 นาร์เนียเข้าฉาย 21.40 ค่ะ   หลังจากที่เจี๋ยกัดป๊อบคอร์นรสน้ำตาอยู่ประมาณยี่สิบนาที   โรงก็เปิดให้เข้า   เจี๋ยจึงฝากน้ำและป๊อบคอร์น(อันเป็นภาระ)ให้คณพ่อผู้น่ารัก(หรือน่าสงสาร)ถือก่อน   แล้วก้าวเฉิดฉายตามทางเดินไปสู่สุขาอันสว่างไสว   พร้อมทั้งจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยก่อนเข้าสู่โลง.....

                 ผ่านไปสิบนาที   หนังตัวอย่างยังไม่จบ....ดูแบทแมนอย่างเริงร่าพร้อมป๊อบคอร์นและเป๊บซี่ในมือ  

                 ผ่านไปสิบห้านาที   ยังคงเป็นโฆษณา   เจี๋ยและพ่อคุยกันเรื่องปิดมือถือ   และยิ้มรอนาร์เนียอย่างสบายใจด้วยอารมณ์สุนทรีย์

                 ผ่านไปยี่สิบนาที   เพลงสรรเสริญขึ้น   ยืนเคารพ   และนั่งลงอย่างสงบใจ

                 หนังฉายแล้วค่ะ   เปิดเรื่องได้ดีน่าติดตามมาก   เจ้าชายแคสเปี้ยนก็หล่อตั้งแต่เริ่ม   แต่ทว่า

                 แต่ทว่า....

                 แต่ทว๊าาาาาาาา

                 กรูปวดฉี่ค่ะคุณขาาาาาาา!!

                 บรรลัยแล้ววินาทีนั้น   หนังฉายไปแล้วจะให้ลุกไปเข้าห้องน้ำได้อย่างไร   อุตส่าห์นั่งตั๋วตั้ง 140 เพื่อความสบายในการดูตลอด 160 นาทีกว่า(รวมโฆษณา)    กลายเป็นปัญหาระดับประเทศไปซะแล้ว   ไอ้ช่วงแรกๆก็ไม่เท่าไหร่   ผ่านไปกลางเรื่องหากคุณมองมาแถวหลัง   จะเห็นอีเจี๋ยนั่งหน้าเขียวบิดไปก็บิดมาประหนึ่งมีอะไรมาจิ้มตูด

                 ด้วยความงกอันเป็นเหตุ   เจี๋ยจะไม่ยอมคลาดสายตาจากหนังแม้แต่วินาทีเดียวเพื่อความคุ้ม!!

                 สิ่งเดียวที่ปลอบใจข้างกายก็คือ

                 เป๊บซี่....

                 พ่อเจ้าแม่เจ้า   เป๊บซี่ก็ราคาตั้ง 40 กินไปยังไม่ถึงครึ่งเลย   เสียดายตังค์โคตรๆ   เอาวะ!!   ทำใจกินเป๊บซี่เข้าไปจนหมด   อดทน   และอดกลั้น   สู้เพื่อแม่!!.....   เจี๋ยรักเด็ก   เจี๋ยรักเด็ก เป็นนางสาวไทยต้องอดทน(จนต้องทนอดแล้วเนี่ย)

                 แต่ยิ่งกินมันก็ยิ่งปวดฉี่   โอ๊ย   ความรู้สึกสุดบรรยาย   ขนลุกแล้วลุกอีก   ลุกจนยืนเรียงแถวเคารพธงชาติ   นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้   หลายคนอาจจะคิดว่าสนุกจนแทบไม่ติดเก้าอี้   แต่ไม่ใช่เลย   ฉี่จะแตกอยู่แล้วค่าาา

                 คุณพ่อก็บอกให้ไปเข้าห้องน้ำสิ   แต่เจี๋ยกลัวจะเสียดายเงิน   อดทนดูทุกวินาทีไม่ละสายตา

                 และได้แต่นั่งภาวนาให้หนังจบลงเร็ววันเร็วคืน   แต่มันก็ดันยาวซะเหลือเกิ๊น   รู้ก็รู้นะว่ายาว   แต่ใครจะรู้ว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้   มันคือโศกนาฏกรรมแห่งโรงหนัง   วินาทีนั้นทำอะไรก็ยอม   ต่อให้จับแม้วหล่อปูนถ่วงอ่าวไทยแล้วกรวดน้ำให้ชาติหน้าเกิดมาเป็นคนดีก็ยอม!!    ขอแค่ให้ได้เข้าห้องน้ำ!!

                 โอยคุณผู้อ่านคะ   หายนะมาเยือนจริงๆ   กระเพาะปัสสาวะจะอักเสบ   รู้สึกเหมือนนรกมาเยือน   ยังไม่ทันตายก็ชดใช้กรรมเสียแล้ว....

                 เพราะความงกโดยแท้....

                 เอาไว้คราวหน้า....เจี๋ยซื้อน้ำเข้าไปกินเฉพาะเรื่องที่ไม่ยาวแล้ว

                 นาร์เนีย....

                 ชั้นทรมานเหลือเกิน

---------------------------------------------------------

Everything You Know is About to Change

คะแนน

เนื้อเรื่อง : อืม...เริ่มเรื่องตอนแรกได้น่าติดตามมาก  ดำเนินเรื่องได้ยิ่งใหญ่   โดยเรื่องนี้ผู้เขียนได้เปรียบให้เป็นเสมือนบาปทั้ง 7 ในศาสนาคริสต์   คือความโลภ(Greed)  ความหยิ่งทรนง (Pride)  ความไคร่ (Lust) ความไม่รู้จักพอ (Gluttony)  ความโกรธ (Wroth) ความขี้เกียจ (Sloth) และความริษยา (Envy)   ซึ่งเจี๋ยก็ไม่รู้ว่าในภาคไหนพูดถึงอะไร   แต่ภาคนี้จากที่ดู   ในตอนจบอัสลานพูดถึงเรื่องศักดิ์ศรี   จึงขอเดาว่าภาคนี้คือ Pride

โดยรวมแล้วออกมาดี   เป็นหนังที่สนุกอีกเรื่องหนึ่ง   แต่เจี๋ยไม่ค่อยจะได้โฟกัสอะไรเนื้อเรื่องสักเท่าไหร่   จากที่เล่าข้างบน   คงพอรู้นะว่าดูไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก....บิดไปก็บิดมา

สรุปก็คือ  "มันส์มาก  แต่ตอนปกติก็เฉยๆ"

คะแนนเนื้อเรื่อง : 9

บทบาท : ขึ้นชื่อตอนว่าเจ้าชายแคสเปี้ยน   แต่นักแสดงหลักๆก็ยังคงเป็นสี่คนเดิม   และด้วยชาวนาร์เนียที่เพิ่มขึ้นมาทำให้ตัวละครเยอะขึ้น   โดยในภาคนี้เนื้อหาจะกระจายไปสู่โลกที่กว้างขึ้น   จากนาร์เนียไปสู่แทลมารีน   มีพวกมนุษย์ออกมาให้เห็นเยอะแยะ   แต่ด้วยความที่ตัวละครเยอะ   ทำให้ต้องให้ความสำคัญกับการกระจายบทเป็นอย่างยิ่ง   แต่เท่าที่ดูแล้วตัวละครทั้งหมดได้ออกและมีบทให้คนดูจดจำมาก   ทว่า

การกระจายบทลักษณะนี้   ทำให้ตัวละครทุกตัวเด่นหมด   เจ้าชายแคสเปี้ยนที่เป็นชื่อตอนเลยดูโหวงๆและบทน้อยกว่าคนอื่น   ผลกระทบมาจากความเป็นปึกแผ่นของสี่พี่น้อง   จึงเหมือนเทียบระหว่าง   สี่ต่อหนึ่ง   แทนที่จะให้เจ้าชายแคสเปี้ยนเด่นเหมือนชื่อตอน.... หล่อจริง   แต่ไม่มีฉากที่มีเสน่ห์ให้กริ๊ดสลบเลย....   ไม่เหมือนปีเตอร์ที่สู้กับมิราจ   ราวกับทั้งเรื่องเทบทให้เขาคนเดียวอย่างนั้นล่ะ   ทำให้เจ้าชายที่ควรจะเด่นที่สุด   กลายเป็นเสมอตัว

แต่นักแสดงเด็กจากภาคที่แล้วเล่นได้ดีขึ้น   รวมทั้งเจ้าชายเบนเอง

และอัสลานออกน้อยไปหน่อย   ซึ่งในหนังสือ(ที่เคยอ่านเล่มอื่น)ก็ออกน้อยแบบนี้ล่ะ   เหมือนออกมาสรุปเรื่อง   เพราะคนเขียนตั้งใจไว้ว่าจะให้อัสลานเป็นตัวแทนพระเจ้า   ที่เสี้ยมสอนมนุษย์ให้เดินไปในทางที่ดี

สรุป "กระจายบทดี   จนเท่ากันไปหมด"

คะแนนบทบาท : 8.5

เอฟเฟก : ในที่นี้รวมถึงเมคอัพและการแต่งหน้าด้วย   ซึ่งถ้าไม่พูดว่าดีก็คงจะไม่ได้   เจี๋ยชอบอัศวินหนูที่โผล่ออกมามากๆ   คนดูกริ๊ดกันกระจาย   ไหนจะตัวอัสลานเองอีก   ข้อนี้คงไม่ต้องพูดอะไรมากนะ   

คะแนนเอฟเฟก : 10

เสียงประกอบ : แอบได้ยินระหว่างบิดไปมา   มีเสียงประกอบเพลงเปิดตัวภาคแรกโผล่มา   ที่ผู้หญิงหอนสูงๆน่ะ   และส่วนใหญ่ก็ใช้ดนตรีเดิม   ให้ความรู้สึกกลิ่นอายจากภาคแรก   แต่ก็มีดนตรีใหม่และความระทึกตอนสงครามด้วย   นี่ถ้าเจี๋ยดูภาคอังกฤษ   คงจะสุดยอดและยิ่งใหญ่น่าดู   ซึ่งเป็นธรรมดาของหนังแนวนี้   ที่จะต้องยิ่งใหญ่

คะแนนเสียงประกอบ : 10

ฉาก : ก็นะ   เหมือนข้อบนๆ   หนังที่ทุ่มทุนสร้างแบบนี้   ฉากก็ต้องอลังการเป็นธรรมดา   โดยเฉพาะตอนแรก   น้ำช่างใสอะไรเช่นนี้

คะแนนฉาก : 10

ความคิดสร้างสรรค์ / ประเด็น : เจี๋ยมองไม่เห็นสิ่งที่ตัวหนังต้องการจะสื่อ   อาจจะเพราะปวดฉี่ด้วย   แต่หลังจากคิดทบทวนดูอีกที   เจี๋ยก็ตั้งใจดูทุกวินาทีนะ   แต่ก็ยังไม่เห็นอะไรจนอัสลานออกมาพูดจบเรื่อง   แล้วแบบนี้ถ้าอัสลานไม่ออกมาคนดูจะรู้ไหมว่าหนังต้องการจะสื่ออะไรนอกจากความมันส์   เข้าใจว่าดัดแปลงมาจากหนังสือ   เจี๋ยบวกคะแนนจินตนาการของผู้กำกับที่ดัดแปลงและถ่ายทอดออกมาให้   แต่สรุปข้อคิดตอนจบเหมือนนิทานอีสปแบบนี้หรือ   จะว่าไปจะให้เปลี่ยนเนื้อเรื่องให้อัสลานออกตั้งแต่แรกก็ไม่ได้....   เพราะฉะนั้นเจี๋ยจึงให้เท่านี้

คะแนนความคิดสร้างสรรค์ / ประเด็น : 8

ความชอบส่วนตัว : 8.5

คะแนนเฉลี่ย : 9.14

หมายเหตุเกรดเฉลี่ย : 7- (ห่วยแตก) 7+(ค่อนข้างแย่) 7.5+ (พอใช้) 8+(ค่อนข้างดี) 8.5+(หนังดี) 9+(หนังดีมาก) 9.5+ (ยอดเยี่ยม) 10 (สุดยอด)

คะแนนดิบ   หลังจากออกโรงมารู้สึกอย่างไร   เจี๋ยสนุกกับหนังค่ะ  ติดตรงหายนะล่ะ   เลยรู้สึกเฉยๆชอบกล

เจี๋ยให้ 8.5 ค่ะ

---------------------------

ปัจฉิมลิขิต : ขอโทษค่ะที่หายไปสองวัน   แหมเจอกันทุกวัน  กลัวจะเบื่อขี้หน้ากันซะก่อน  จริงๆแล้วคือขี้เกียจ (5555555555555555555555555555555)

อีกสักที   เจี๋ยเพิ่งได้ดู The Devil Wears Prada ค่ะ   ประเด็นหนังเข้ากับสังคมยุคปัจจุบันมาก   มารีล  สตรีฟก็เล่นได้เทพสุดๆ   เจี๋ยให้ 9.6 เลย

อ่ะแถมให้

หน้า คะแนนหนัง   มี Enchanted กับ 27 Dresses(ไหงไม่ดีเหมือนเดวิลฯ) แล้วนะคะ  นาร์เนียนี่ก็เหมือนกัน

ปัจฉิมลิขิตที่สอง : เจี๋ยรักพ่อนะค้า   ขอบคุณสำหรับตั๋วหนังและสวัสดิการฟรีๆค่ะ(55555555555555)