#63 แนะนำสาวสวยนาม "แก้วมังกร"

posted on 06 Jun 2008 09:17 by justjear in Shout

เรียน ทุกคนที่อ่าน

เรื่อง การแนะนำตัวของสาวสวยนาม "แก้วมังกร"

สวัสดีค่ะผู้อ่านทุกท่าน ดิฉันมีนามว่า "แก้วมังกร" ค่ะ เป็นน้องคนสุดท้องของตระกูลทุเรียนหมอนทอง ดิฉันเป็นคนจังหวัดเชียงใหม่ค่ะ ชอบไปดอยสุเทพมาก สวยมากนะคะ โดยเฉพาะยามสนธยาที่ดวงอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า ถ้าใครพอจะมีเวลาว่างอยากจะชักชวนให้มาเที่ยวกันเยอะๆ

แต่ก็เป็นแค่เรื่องราวตอนเด็กเท่านั้นค่ะ เพราะเมื่อโตขึ้น ดิฉันก็สมัครเข้าเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในทิศทักษิณ เหตุที่บอกเป็นทิศเพราะไม่สามารถบอกชื่อโรงพยาบาลได้ค่ะ มันเป็นระเบียบปฏิบัติ แต่การที่ดิฉันโหมงานทำทุกวันอย่างเอาใจใส่และเมตตาการุณ ทำให้ดิฉันได้รับเงินทุนและเกียรติบัตรหลายใบจากรัฐบาล ทั้งยังได้รับอภิสิทธิ์หลายอย่างในโรงพยาบาลด้วยค่ะ

กระทั่งตอนนี้ ดิฉันตัดสินใจเปิดโรงพยาบาลเล็กๆเป็นของตัวเองแล้วค่ะที่ถนนสุขุมวิทย์ เป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่สำหรับดิฉันเลยค่ะ เพราะเหมือนความฝันได้เกิดขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริง รู้สึกเปรมปรีและปลื้มปิติเป็นอย่างมาก แต่ก็รู้สึกใจหายเล็กน้อยเช่นกันค่ะ ทว่าการจากกะพบ มันเป็นเรื่องธรรมดา

ดิฉันมีสามีที่ดีค่ะ และมีลูกชายที่น่ารัก แกชอบเรียนรู้ทุกอย่างรอบตัว คงเพราะอยู่ในวัยที่กำลังซนน่ะค่ะ ดิฉันจึงชอบพาแกไปทองฟ้าจำลอง ลูกชายดิฉันชอบมากค่ะ ตอนนี้แกรู้แล้วว่าโลกเป็นดาวเคราะห์ดวงที่สามในระบบสุริยะ ดิฉันรู้สึกดีค่ะที่ลูกชอบเรียนรู้ สมศักดิ์ศรีที่เป็นลูกของดิฉัน

แต่ก็นิสัยของเด็กล่ะนะคะ แกอยากรู้นู่นนี่นั่นไปเสียหมด ดิฉันว่าคงเป็นธรรมดาของเด็กทุกคนล่ะค่ะที่จะต้องถามพ่อแม่ว่า "แม่ครับ ผมเกิดมาได้ยังไง" ฟังครั้งแรกก็ไม่รู้จะตอบยังไงดีเหมือนกันค่ะ ครั้นจะให้บอกว่าเกิดจากการปฏิสนธิ มันก็จะดูไม่เหมาะไม่ควร ดิฉันเลยเลี่ยงแล้วบอกไปว่าโตขึ้นก็จะได้รู้เองล่ะจ้ะ

ทว่าชีวิตคนเราก็ไม่มีอะไรเพอร์เฟคหรอกค่ะ แถวบ้านดิฉันอยู่แถวสนามบินสุวรรณภูมิที่เสียงเครื่องบินดังสนั่นมาก จะแก้ปัญหายังไงดิฉันก็ไม่ทราบ แต่บ้านเราลงตัวแล้วและไม่อยากย้ายไปที่ไหนอีก ดิฉันเลยตัดสินใจปิดหน้าต่างแล้วเปิดแอร์เย็นๆ ฟังเสียงไพเราะเสนาะหูของ AF5 กลบเสียงเครื่องบินแทน

อ่อเกือบลืมไปค่ะ ดิฉันและครอบครัวชอบงานปีใหม่มาก มันเป็นการเฉลิมฉลองที่สนุกสนาน ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ สิ่งใดที่ไม่ดีก็ทิ้งไว้กับปีเก่า และเริ่มต้นทำในสิ่งดีๆกันนะคะ

สุดท้ายนี้อยากจะบอกทุกท่านที่อ่านจดหมายฉบับนี้ว่า