Emydynn : สถานภาพปิดบล็อกอย่างสมบูรณ์

Across The Universe

รักนี้....คือทุกสิ่ง

เนื้อเรื่องย่อ : ในยุคต่อต้านสงครามเมื่อปี 60 วัยรุ่นมีอิสรภาพทางความคิด และอุทิศตัวให้กับดนตรีร๊อค แอนด์ โรล ท่ามกลางกระแสสังคมที่ต่อต้านการเข้าร่วมรบในสงครามเวียตนามของกองทัพ อเมริกา ความรักระหว่างชายหนุ่มแห่งเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ “จู๊ด” (จิม สเตอร์แกส) และหญิงสาวอเมริกันผู้มั่งคั่ง “ลูซี่” (เอวาน ราเชล วู้ด) และมิตรภาพพองเพื่อนนักดนตรี ก็ก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ โดยมี ดอกเตอร์โบโน่ และ มิสเตอร์ ไคท์ เป็นผู้ชี้แนวทาง ...ความเปลี่ยนแปลงของสังคมทำให้คู่รัก และพองเพื่อนต้องพลัดพรากไปไกลคนละทวีป สิ่งเดียวที่จะชักนำให้ จู้ด-ลูซี่ และทุกๆคนผ่านพ้นอุปสรรค และกลับมาพบกันอีกครั้ง คือ..ความรัก..เท่านั้น

------------------------------

ชำแหละ

คำเตือน : นี่เป็นความเชื่อชอบส่วนบุคคล  โปรดใช้วิจารญาณในการรับชม²

คำเตือน 2 : เอนทรี่นี้อาจร้อนแรงดุเดือด!!

เนื้อเรื่อง : เจี๋ยซื้อเรื่องนี้มาดูเพราะหลายคน(ใครไม่รู้)บอกว่าดี   ซึ่งหลังจากดูจบก็รู้สึกเสียดายเงินสามร้อยบาทอย่างยิ่งยวด   เพราะอะไร??   ทำไม??   หนังที่หลายคนบอกว่าดี??   อีเจี๋ยจะขวางโลกอีกแล้ว??

เจี๋ยรู้สึกว่าตัวหนังมันอืดอาดและยืดยาดมาก   จนอยากหลับเสียเดี๋ยวนั้น  ไม่ก็เอาแผ่นออกมาส่องบีบสิวยังจะคุ้มเวลามากกว่า   อีกทั้งหนังตัดเหตุผลทั้งหมดในจักรวาลทิ้งไปได้เลย   สมชื่อหนังจริงๆ   การดำเนินเรื่องโดยใช้เพลงเป็นตัวเล่าเรื่องนั้นทำให้เจี๋ยรู้สึกเบื่อหน่าย   หนึ่งเพราะเจี๋ยไม่ชอบเดอะบีทเทิ้ลอยู่แล้ว   สองคือเพลงมันไม่เพราะเลย   ถึงจะเสียงดีแค่ไหน  เพลงมันไม่เพราะก็คือไม่เพราะ   ถึงซับไตเติ้ลจะมีแปลเนื้อไว้ให้อ่าน   แต่มันก็มีๆหายๆจนรู้สึกว่างงกว่าเดิม   

รู้สึำกเหมือนดูมิวสิควิดิโอที่เพลงอะไรไม่รู้ติดต่อกันเป็นเวลาสองชั่วโมง(กว่า!)

แล้วที่บอกว่าให้ตัดเหตุผลออกไปเลยนั้น   เพราะการกระทำของตัวละครแทบจะหาเหตุผลไม่ได้เลย  อยู่ๆมันก็ร้องเพลงขึ้นมากลางฝูงชนเหมือนคนเสียสติ   แล้วพอเพลงจบมันก็ตัดไปอยู่อีกสถานที่หนึ่งแบบข้ามภพข้ามชาติแต่ปางก่อน   (โดยเฉพาะไอ้ฉากไปหามิสเตอร์ไคท์อะไรนั่น   มันยังพูดเลยนะว่ามาได้ไงไม่รู้  ดูดู๊ดูดูมันทำ)

แล้วประเด็นสงครามที่หยิบยกขึ้นมา   ทำให้เจี๋ยรู้สึกอึดอัดมาก   ตกลงนี่เป็นหนังรัก   หนังเพลง   หนังสงคราม   หนังชีวิต  หรือเอาม่างทุกอย่างในจักรวาลมารวมกัน(Across The Universe จริงๆ)    สิ่งที่ตัวหนังต้องการสื่อคือให้ทุกคนรักกัน??   รักกันไว้เถิดสงครามจะหยุดได้   ด้วยการขึ้นสู่ดาดฟ้าตะโกนแหกปากร้องเพลง   ตลกล่ะ!!

ตัวหนังมีเรื่องการประท้วงด้วย   ซึ่งเจี๋ยไม่อยากพูดถึง   เพราะตัวหนังก็ไม่ได้กะจะพูดถึงเท่าไหร่  แต่มันทำให้คิดถึงบ้านเราขึ้นมาตะหงิดๆ(คงรู้นะคะว่าอะไร)

อีกอย่างที่เจี๋ยอยากหัวร่อมากคือพระเอก   มาที่อเมริกาเพราะพบพ่อ(!!)   แล้วบังเอิญไปเจอเพื่อนใหม่   ร้องเพลงกับมันแล้วก็ร่วมหัวจมท้ายไปนิวยอร์กด้วยกันเลย   เรอะะะะ!!   ยัง!!  ยังไม่พอ   อยากจะรู้นักว่าจะเอาัตัวละครมาเสนอหน้ากันมาทำไมให้มากมายให้เกะกะลูกตา   อย่างนางพรูเดนซ์อยู่ๆก็เข้าหน้าต่างห้องมาเหมือนผีญี่ปุ่น   จูออนนอนดึก   แล้วก็อาศัยอยู่ด้วยพักหนึ่ง   พวกพระเอกก็ให้อยู่....ร้องเพลงให้มันฟัง(อีกแล้ว)   สุดท้ายอีเวรนี่ก็เนรคุณหายสาปสูญเหมือนถูกสาป   หรือไม่ก็คงถูกแม่มดให้แอปเปิ้ลกินสลบไป....   แต่!!   อยู่ๆมันก็โผล่มาอีก   แต่โผล่เหมือนไม่โผล่   มีบทเหมือนไม่มี   ไม่มีมันสักคนคงประหยัดฟิล์มไปโข

และไม่ใช่มันคนเดียว   ขนาดพระเอกบทยังไม่สลักสำคัญอะไรเลย   ร้องเพลงๆๆๆๆๆ   กันทุกคน   ทั้งเรื่อง!!  เข้าใจอยู่ว่ามันเป็นหนังเพลงเดอะบีทเทิ้ล   แต่เอาเพลงมารวมเป็นเรื่องที่ดีกว่านี้ไม่ได้รึไง   นี่อะไรของเธอ   เหมือนกำหนดมาว่า   "ชั้นจะร้องเพลงนี้นะ"   ตัวละครจึงต้องไปที่นี่เพื่อ  "ร้องเพลงนั้น"    และด้วยมีเพลงมากมายหลายสิบ   จะให้พระเอกร้องคนเดียวก็กลัวจะเบื่อกันก่อน   เลยดาหน้าขนตัวประกอบที่ไม่จำเป็นขึ้นมาเพื่อให้ "ร้องเพลงแทน"   คือความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครแ่ย่เอามากๆ(ถึงมากที่สุด)   อย่างพี่มันจู่ๆก็ไป   แล้วก็กลับมา ถ้าคิดแบบนั้นทำแต่ Album ออกมาก็พอ   สิ่งละอันพันละน้อยทั้งหลายทำให้เจี๋ยดูแล้วหงุดหงิดมาก

สรุปแล้วคือ   "ห่วย"  ค่ะ

เจี๋ยไม่ชอบเอามากๆ   เล่าเนื้อเรื่องได้จั๊ดง่าวข้ามจักรวาลจริงๆ

หนังพอจะมีอะไรดีบ้างไหม   เพลงบางเพลงดีค่ะ (หมายถึงเนื้อ)  แต่ถูกเรื่องข้างบนที่พูดไปกลบซะมิด   คือถ้าคุณดูแล้วไม่ชอบ   มันก็ไม่อยากจะใส่ใจอะไรกับมันอีก   แต่เจี๋ยไม่พูดถึงเพลง   มันคือหนัง!!  ไม่ใช่มิวสิค!!

เนื้อเรื่อง : 5 (นี่ต่ำสุดๆที่จะให้ได้)

เจี๋ยไม่พูดอะไรมาก

ขอเขียนแบบนี้เลย

ฉาก : ตัด 6

เสียงประกอบ : โดนตัดเหลือ 8

บทบาท : 6

ประเด็น / ความคิดสร้างสรรค์ : ตัด 7

ความชอบส่วนตัว : 5

คะแนนเฉลี่ย : 6.16

หมายเหตุเกรดเฉลี่ย : 7-(ห่วยแตก) 7+(ค่อนข้างแย่) 7.5+(พอใช้) 8+(ค่อนข้างดี) 8.5+(หนังดี) 9+(หนังดีมาก) 9.5+(ยอดเยี่ยม) 10 (สุดยอด)

-----------------------------------

Q&A

Q : หนังสนุกไหม ?

A : ถ้าตอบว่าสนุก  คงจะเป็นตราบาปติดตัวไปชั่วชีวิต

Q : ชอบหนังไหม ?

A : ถามว่าเกลียดไหมจะตอบได้ง่ายกว่า

Q : อะไรที่ดีงามที่สุดในหนังเรื่องนี้ ?

A : นางเอก  เท่านั้นจริงๆ

Q : อะไรที่มันแย่ที่สุดในหนังเรื่องนี้ ?

A : การเล่าเรื่องที่โคตรข้ามจักรวาล   อีผู้กำกับมึงน่าจะไปทำสตาร์วอร์สภาคใหม่นะ  ท่าจะเวิร์ค

Q : หวังเอาไว้รึเปล่า ?

A : หวังไว้ก่อนดูหนังสิบนาทีแรก......ช่างเป็นหนังที่โหดร้ายยิ่งนัก   เอนไม่ติด  ตกงาน  แฟนทิ้ง  ถังแตกในเวลาเดียวกันชั้นยังไม่ผิดหวังเท่านี้!!

Q : ทำไมมีคนบอกว่าดี ?

A : เพลงเดอะบีทเทิ้ลคงจะดึงรั้งใครหลายคนเอาไว้มากที่สุด  ถึงมากข้ามจักรวาล

Q : ซื้อดีวีดีมาดูหรือ ?

A : ของแท้ 299 บาท   ยังตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเอาไปรองขาตู้  หรือบริจาคไปติดหางช้างเร่ร่อนดี  

Q : มีอะไรอีกไหมที่ไม่ชอบ  แล้วยังไม่ได้พูดถึง ?

A : พระเอกขี้เหร่มาก   ไว้ผมทรงอุบ๊าทอุบาท   รากไทรเธอเหมือนตุ๊ดแตกพานร่านโลกหาซะมีไม่เจอ   ทั้งๆที่เรื่องอื่นดูดีว่านี้สิบเลเวล

Q : ฉากที่ไม่ชอบที่สุดล่ะ  มีไหม ?

A : ฉากที่มันไปมั่วกันในน้ำประกอบมิวสิควิดีโอ   อีห่านหงษ์   กูนึกว่ากำลังดูฉากเปิด 007

Q : ควรหามาดูไหม ?

A : ถ้าคุณผิดหวังในชีวิตแล้วอยากฆ่าตัวตาย   แนะนำให้ดู   เพราะการมองอะไรที่แย่กว่าเรามักจะสบายใจขึ้นเสมอ

Q : เลวร้ายขนาดนั้นเลย ?

A : จริงๆก็เวอร์นิดหน่อย......

Q : จะมีคนชอบออกมาพูดอะไรไหม ?

A : ไม่รู้  แต่นี่เป็นความเห็นส่วนตัวของเจี๋ย   ถ้ามาแสดงความคิดเห็นส่วนบุคคลแบบสุภาพ   เจี๋ยจะรับฟัง(แต่ความคิดชั้นก็ไม่เปลี่ยน)   ที่สำคัญต้องสุภาพ (เจี๋ยไม่สุภาพได้ด้วยอำนาจเจ้าของบล็อก5555)

Q : สรุปสั้นๆเกี่ยวกับหนัง ?

A : มันคือหนังโคตรเลวร้ายแห่งปี!!

Q : ให้คะแนนหนัง  แบบไม่เฉลี่ยล่ะ ?

5(5555555555)

---------------------------------------------

แถมสักกะนิด

Q : หนังสนุกไหม ?

A : เริ่ด   ถึงแม้หนังจะเด็กๆ  และมีข้อคิดนิดนึง  กะเอฟเฟกนู่นนิดนี่หน่อย

Q : ชอบไหม ?

A : ชอบ  แต่แอบผิดหวังเล็กๆที่มันไม่ได้เป็นหนังแบบนาร์เนีย   แต่มันมีดีไปอีกแบบ

Q : อะไรในหนังที่คิดว่าเริ่ด ?

A : นังเอก  พระเจ้าช่วยกล้วยจอร์จทอดแล้ว   ชีบิวตี้ฟูลตั้งแต่ละอ่อน   ยิ่งในมิวสิคชียิ่งดูดี   สวยขนาดนี้มาเดินใกล้ๆชั้นตบหล่อนได้เลยนะ....เด็กผู้ชายก็น่ารัก  วัยกำลังกิน(อีนี่เห็นเด็กเป็นไม่ได้)

Q : อะไรที่คิดว่าแย่ ?

A : ขอเรียกว่าห่วยแตกเลยแล้วกัน....เสียงพากย์  เนื้อเรื่องก็ก๋องแก๋งไปนิด   แต่โอเค

Q : ควรหามาดูไหม ?

A : คิดว่าน่าจะ  79 บาทเองที่แมงป่อง   หนังก็โอเคมากทีเดียว  ที่สำคัญน้องแกสวยจริง  สดใส  ใน The Reaping ยังไม่งามเท่านี้เลย

Q : สรุปเกี่ยวกับหนังสั้นๆ ?

A : บิวตี้ฟูล!

Q : ให้คะแนนเท่าไหร่ ?

8.4

หมายเหตุ : นี่เป็นหนังเก่าที่พึ่งได้ดู  เพราะฉะนั้นจะไม่มีคะแนนที่หน้าคะแนนหนัง  และไม่มีสิทธิ์เข้าชิงรางวัลใดๆทั้งสิ้นในปีนี้