ตุ๊ง ตุง ตุ่ง ตุง  ประกาศค่ะผู้ใช้บริการอ่านบล็อกที่เคารพรักสักการะบูชาทุกท่าน (ทำเสียงสตอเบอร์รี่เหมือนโอเปเรเตอร์ห้าง)   ช่วงนี้หากินกับแท็คเพราะหมดมุขจะอัพ   และสันดรขี้เกียจถีบตัวพุ่งสูงยิ่งกว่าดัชนีหุ้นนิเคอิและดาวน์โจนส์   โดยได้ขโมยมาจากคุณอาร์มซับบาธเช่นเคย   หมดมุขเหมือนๆกันก็ช่วยกันทำมาหากินดีนักแล...   เป็นแท็คมีสาระอีกแท็คนึงที่ทางเราจะนำมาบรรยายสรรพคุณทางยาให้ท่านทราบรายละเอียดกันดังต่อไปนี้   ตุ๊ง ตุง ตุ่ง ตุง

[Tag] ใช้ชีวิตให้เป็นชีวิตที่มีกึ๋น

กติกาง่าย ๆ

๑.คัดลอก กติกา นี้ใส่ไว้ในเอ็นทรี่

๒.ตอบคำถามว่า "ใช้ชีวิตอย่างไรให้เป็นชีวิตที่มีกึ๋น"

๓.ในช่อง Tags ใส่ Keyword ว่า Tag ใช้ชีวิต

๔. ส่งต่อ Tag นี้ให้คนมีกึ๋นอีก ๒ ท่าน

๕. ถ้าไม่รู้จะส่งให้ใคร ก็ไม่ต้องส่ง ทำเองก็พอ

๖. นำคำตอบของท่านไปปฏิบัติในชีวิตจริงด้วย

๗. อีก ๑ ปี ( ถ้าไม่ลืม ) ดูซิว่าชีวิตเรามีกึ๋นขึ้นไหม?

----------------------------------------------------------------------------------------

                หลายท่านติติงจิงโจ้โอโม่ไวท์มายังทางเราว่าแต่ล่ะเอนทรี่ของเราค่อนข้างยาวยืดอืดเหมือนเส้นมาม่า   ดังนั้นจึงขอบั่นทอนปัญญาและความยาวลงให้เหลือเพียงสามในสี่ของข้อความให้หัว (ซึ่งก็ว่างเปล่า...)   สำหรับใครที่หวังจะได้รับสาระจากแทคกึ๋นของอิเจี๋ยแบบเต็มร้อยกรุณาปรับความเข้าใจเสียใหม่หรือไม่ก็ปิดหน้าตาไปให้สิ้น   เพราะเดี๋ยวจะดิ้นไตวายเมื่อทราบซึ้งซึ่งความจริงว่าอีนี่มันไร้ซึ่งแก่นสารใดๆ

                ท่านใดทำใจเตรียมพร้อมแล้วขอให้เริ่มอ่านได้ทันที   หากใครเป็นมิตรรักแฟนเพลงของบล็อกหนัง   ฮา   บ้า   เลือดอยู่แล้ว  เจ้าของบล็อกบังคับให้อ่านและติดตามไปจนจบเอนทรี่   มิเช่นนั้นจะเสกหนังกิ้งก่าเข้าสะดือจริงๆให้ดิ้นตาย   อูย   แค่คิดก็เสี้ยวซ่านหัวจายยย~~~

 

ใช้ชีวิตอย่างไรให้เป็นชีวิตที่มีกึ๋น!!

 

                บอกตรงๆว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่มีกึ๋นอะไรขนาดจะแนะนำคนอื่นได้  งั้นขอเล่าจากความคิดและประสบประการณ์สะเทินน้ำสะเทินบกเลยดีกว่า   หลายท่านคงได้ดูโฆษณาแม่ต้อยของไทยประกันชีวิตกันแล้ว   ถ้าใครยังไม่ได้ดู   อยากด่าว่าเชยชะเอิงเงิยเงย   ตัวโฆษณาบอกถึงการใช้ "ชีวิตให้มีคุณค่า" ซึ่งจะพูดไปคงไม่ครบถ้วนกระบวนยุทธ   ดังนั้นคลิ๊กไปดูก่อนนะคะคุณผู้ชม

                 สำหรับเจี๋ยแล้ว   ชีวิตที่มีกึ๋นอาจไม่ยิ่งใหญ่ดังเช่นในโฆษณา   แต่เป็น

                 "การใช้ชีวิตให้คุ้มค่า" มากกว่า

                 พูดถึงตัวเจี๋ยเอง   เมื่อสมัยก่อนเป็นคนที่ไม่เคยทำอะไรด้วยตัวเองมาก่อนเลย   พ่อแม่ดูแลรักษาอย่างดีเหมือนไข่ไดโนเสาร์   ซึ่งก็เป็นหน้าที่ของพวกท่าน   ทีนี้พอโตขึ้นสุนัขเลียแก้มก้นไม่ถึงเราก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง   อาจด้วยอายุที่เปลี่ยนไปและความเป็นผู้ใหญ่ที่มีมากขึ้น   รู้สึกว่าเฮ้ย   ถ้าเราไม่ทำเองแล้วใครจะทำให้วะ   ถ้าเราไม่ลองแล้วจะรู้มั้ย   ถ้าเราไม่ล้มแล้วจะลุกได้ยังไง

                 ตั้งแต่คิดได้ในวันนั้นตัวเองก็เริ่มพัฒนาตัวเองเป็นต้นมา   อาจจะไปอย่างช้าๆแต่อย่างน้อยก็ได้เริ่มต้นล่ะ   ถึงแม้เจี๋ยจะเป็นคนที่โคตรปมด้อยก็ตามที   แต่อย่างน้อยเราก็ภาคภูมิใจในตัวเองที่ปัจจุบันหน้าด้านหน้าทนส้นเท้าสึกขนาดนี้   เลยอยากแนะนำเคล็ดไม่ลับการเปลี่ยนตัวเองให้เป็นชีวิตที่มีกึ๋น   นั่นก็คือ

                 "ความกล้า"

                 ความกล้าในที่นี้ไม่ได้หมายถึงปากจัดดัจริตคิดแต่เรื่องใต้สะดือค่ะ   แต่มันคือความกล้าที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองไม่กล้า   นั่นคือการขจัดความกลัวออกไป   คงตรงกับสำนวน "กบในกะลา" กระมัง   ....ถ้าเราไม่ออกมาสู่สระกว้างก็ไม่มีวันได้เรียนรู้ค่ะว่า "กะลา" มันเล็กขนาดไหน   เพราะฉะนั้นเราต้อง "กล้าที่จะก้าวออกจากกะลา"   หาสิ่งใหม่ๆเข้ามาในชีวิต

                 กล้าที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลง   กล้าที่จะปรับตัว   กล้าที่จะลองของใหม่ๆ   ลองแชมพูยี่ห้อใหม่   รองเท้าคู่ใหม่   ผมทรงใหม่   และกล้าที่จะยอมรับความคิดเห็นแปลกใหม่ของบุคคลอื่นๆ   สุดท้ายคือสิ่งสำคัญที่สุดในความกล้าทั้งปวง   นั่นคือ "กล้าที่จะยอมรับความผิด"

                 สำหรับเจี๋ยชีวิตที่มีกึ๋นคือคนที่กล้าเปลี่ยนแปลงค่ะ   เกิดครั้งเดียวตายครั้งเดียวเพราะฉะนั้นถ้ามัวแต่หมกอยู่กับสิ่งเดิมๆ   มันก็ได้รับแต่สิ่งเดิมๆนั่นล่ะ   เส้นทางข้างหน้าเราไม่มีวันรู้ค่ะว่าก้าวไปแล้วจะเจอกับอะไร  จะเจอหลุมหรือเดินตกท่อหรือเปล่า   เหมือนการขี่จักรยานนั่นเอง   ถ้าเราไม่ล้มจะไม่มีวันรู้เลยว่าต้องบังคับยังไง   ในขณะที่คนไม่เคยล้มคือคนที่ไม่เคยขี่จักรยาน

                 เพราะฉะนั้นอย่าย่ำอยู่กับที่   ขี่จักรยานกันดีกว่า   ลดโลกร้อนด้วยนะเออ

 

 

แบบนี้สิเรียกว่ากล้าจริง!

 

ปล. ไม่แทคต่อใคร  หากคิดจะทำช่วยไปรายงานตัวที่ http://dhamweb.exteen.com/20081115/tag/ เพื่อจัดเก็บให้เป็นที่เป็นทางค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

ตอนจบหักมุมเข้าโลกร้อนเฉยเลย 5555confused smile

#9 By SkyKiD on 2008-11-27 21:12

รูปสุดท้ายนี่น้องเหมียวกล้ามากเลย หุๆ

#8 By นายโยจิ^_^ on 2008-11-27 13:19

ตามมาเก็บ Tag ไปรวมไว้ ให้เป็นที่เป็นทาง ถ้าใครทำต่อช่วยบอกด้วยนะครับ คอมเม้นไว้ที่ http://dhamweb.exteen.com/20081115/tag ก็ได้

ความกล้าของคุณเจี๋ย นี่มีกึ๋นดีมาก ๆ ครับ กล้าที่จะก้าวออกจากกะลา ลองมาออกจากกะลากิเลสด้วยพระธรรมกันไหม ?

กล้าแบบน้องแมว อาจเสียกึ๋นได้นะครับ

เจริญยิ่งในธรรมครับ

#7 By mahaoath on 2008-11-27 10:09

สรุปได้ถูกใจๆcry

#6 By wesong on 2008-11-27 09:17

แมวววววววว

#5 By Shuu Exteen on 2008-11-27 02:14

จบไดหักมุมมาก...!!!

แต่รูปนั้น มันกล้าจริงๆนะเออ

นี่ถ้าอยู่ด้วย จะกัดซะให้เข็ด...!!!
(ตกลงเราเป็นหมูป่ารึหมาวะเนี่ย...??)


ร่วมอนุโมทนาบุญด้วย สา~~~~~ธุ...

#4 By ซับบาธ... on 2008-11-27 01:35

กลัว กล้า ฮาแตก นี้แหละชีวิตเรา...sad smile

#3 By ผู้กองโหด!!! on 2008-11-27 00:03

รูปสุดท้ายนี่ เจี้ย ไม่ใช่ กล้าแล้ว แต่ เป้น
เจ้าพ่อ!! = = กล้ามา นะเดินผ่านขนาดนั้น
หรือว่า โดนล่ามโซ่ ไว้ 55+sad smile

#2 By ร่มไร้อาร์ on 2008-11-26 22:27

กล้า ที่จะแ่ย่ง เอ๊ยม่ายช่ายยยย *วิ่งหนีเงื้อมเท้าเจ๊เจี๋ย*



กล้า เพราะ สวยไม่แคร์สื่อ ได้ชิมิคะ 555+

อีเจี๋ยจุกจิต View my profile