Emydynn : สถานภาพปิดบล็อกอย่างสมบูรณ์

               เอนทรี่สวัสดิ์ค่ะมิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน...   ด้วยความอดรนทนไม่ไหวจากส่วนลึกของก้นบึ้งหัวใจ   จึงดลบันดาลให้เกิดเอนทรี่นี้ขึ้นด้วยโมหะอีกแล้ว (เหรอวะ!?)   เรื่องของมนุษย์ข้างบ้านหลากสไตล์หลายสปีชี่ย์ส   ที่สุดแสนจะเอือมระอาน่าทำปืนลั่นใส่   ...คุณผู้ชมขา   ไม่ทราบว่าเคยรู้สึกแบบนี้กันบ้างมั้ยคะ?

               คนแบบนี้ก็มีด้วยหรือ!?

               มันอะไรยังไง   ทำไม   ที่ไหนเมื่อไหร่   คนแบบนี้ยังไง   ไปดู...

(อนึ่ง  ขออภัยในคำหยาบคาย  กลัวจะไม่ถึงอารมณ์  ในบางช่วงท่านอาจพบเป็นระยะ   รับไม่ได้ปิด!!)

เคสที่หนึ่ง!)> แกขยัน....   ชั้น(ไม่)เข้าใจ

               คิดว่าหลายท่านคงจะรู้สึกกระสับกระส่ายซ้ายขวาหน้าหลังกันมาก   เมื่อรู้ตัวว่าต้องตื่นเช้าเพื่อไปทำภารกิจประจำวันให้ทันท่วงที   แต่เมื่อคืนดั๊นนอนซะดึก!   มัวแต่นั่งดูละครน้ำเน่า   ดูบอล   กินเหล้าหรือตระเวนราตรีมากับเพื่อนๆก็ตาม   การตื่นเช้าเป็นอะไรที่ยากลำบากค่ะ   ยากจริงๆ

               แต่จะมีคนจำพวกนึงที่ขยันขันแข็งยิ่งกว่ามดอะแมซอน   พวกนี้คือมดอะแมซิ่งค่ะ   ราวตีสี่ตีห้าก็แหกขี้ตาตื่นขึ้นมาอาบแสงจันทร์กันแล้ว   บางทีเรายังไม่ทันจะหลับตานอนหัวถึงหมอนด้วยซ้ำ   มนุษย์ข้างบ้านจำพวกนี้จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับ "ทำกิจวัตรประจำวัน" แบบไม่อายอิฐปูนเพดานและรังปลวก

               เคยไหมคะที่ตอนเช้ากำลังนอนอมขี้ฟันอยู่ดีๆ   เสียงสว่านข้างบ้านก็ดังแหง่กๆๆกระแทกแก้วหูชั้นในจนต้องสะดุ้งตื่น   ไอ้เป็ดย่าง!   กรูนึกว่าม๊อบพันธมิตรบุกยึดตู้กับข้าวในครัวกรูซะแล้ว!   ที่ไหนได้สว่านข้างบ้านนี่เอง...  แล้วตื่นมาทีนี้ทำไงล่ะ   จะนอนก็นอนต่อไม่ลง   แหง่กๆๆๆ อยู่อย่างนั้นจนนึกว่าจะฝังเข็มบ้านใหม่กันแผ่นดินไหว  อิชั้นกลัวค่ะอิชั้นกลัว...

เคสที่สอง!)> ขยะของลูกน้องท่าน  ลงถังเถอะครับ

               อา...อันนี้ประสพพบเจอมาเต็มหกตาค่ะ (รวมตาตุ่มด้วย)   คือข้างบ้านเจี๋ยจะมีคุณหญิงอยู่ท่านนึง   คาดว่าอาจจะเป็นเจ้าหญิงจากประเทศวานูอาตู(พูลูบำบา)   เพราะชีทำตัวไฮโซโอโม่ไวท์มาก   ชีจะมีสุนัขปอมเปอเรเนียนตัวผู้ขนฟูอยู่ตัวนึง   ชื่ออะไรไม่รู้แหละค่ะ   แต่หญิงเจ๊จะพามันออกมาเดินเล่นนอกบ้านทุกเย็นยกเว้นฝนตก   ...ไม่ทราบเหมือนกันว่าพาออกมาทำไม...

               อิชั้นเข้าใจค่ะว่าเวลาปวดเยี่ยวปวดขี้   มันก็ต้องระบายออก   ทั้งคนและหมา   แต่ไม่เข้าใจค่ะว่าทำไมคุณหญิงเจ๊   แกถึงไม่รู้จักสั่งสอนให้หมาถ่ายเป็นที่เป็นทาง   ออกมาแพร่ด   ออกมาแพร่ด   ฉี่เสาไฟฟ้าบ้างล่ะ   ขี้หน้าบ้านคนอื่นมั่งล่ะ   ฉี่ใส่ล้อรถบ้านกรูบ้างล่ะ   อย่างน้อยก็ควรจะเก็บนิดนึงนะคะ

               จนตอนนี้ทราบซึ้งแล้วค่ะว่าทำไมคุณหญิงเจ๊แกถึงได้พาหมาออกมานอกบ้านทุกวัน

               แม่งพาหมาออกมาขี้!!

เคสที่สาม!)> ดึกแล้วทูนหัว...

               อันนี้จะเป็นซับสปีชีย์ของมนุษย์ข้างบ้านประเภทแรกค่ะ   ประเภทแรกจะตื่นเช้า   แต่ประเภทนี้จะนอนดึก   นอนดึกเอ้าไม่ว่ากันเพราะเราเองก็เป็นคนนอนดึก   แต่พวกที่ไม่รู้เวล่ำเวลา   ตะวันจะโผล่ขึ้นฟ้าอีกรอบแล้วมันก็ยังตั้งวงกินเหล้ากันไม่หลับไม่นอนเนี่ย   โอละหนอมายเลิฟ   ...ตรูล่ะหน่าย

               ไม่ทราบเหมือนกันว่าแต่ละคนไม่เจอกันกี่สิบปี   หรืออกหักรักคุดตุ๊ดย่ำยีมาแต่ชาติปางไหน   ถึงได้กินกันอยู่ได้ทุกวี่วัน   แหกปากโหยหวนเหมือนตามหารักแท้อยู่นั่นล่ะ   บางพวกมีเอากีต้าร์มาเล่นเหมือนไจแอนท์   พอจะนึกภาพออกใช่ไหมคะ   เสียงสยองขวัญแต่อยากโชว์เพลงดราม่าน่ะ....   แต่ไอ้พวกนี้จะมีค่อนข้างน้อยเพราะเกิดเรื่องบ่อย แล้วโดนชาวบ้านรุมด่าเช็ดกันส่วนใหญ่ค่ะ

               คือถ้าเป็นในวันเทศกาลปีใหม่สงกรานต์หรืออะไรไม่ว่านะ   แต่รู้สึกแม่งจะมีเรื่องให้ฉลองกันได้ทุกเมื่อเชื่อวัน   เมียตายฉลอง   วันเกิดฉลอง   งานบวชฉลอง   งานแต่งฉลอง   ลูกสาวข้างบ้านเกิดฉลอง   ไม่มีเงินแดกข้าว   เอ้า   ฉลอง!   เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของไทย   มีวันหยุดนขัตฤกษ์ทั้งปี...   เฮ~~~~~

เคสที่สี่!)> แมกกาซีนลิสซึ่ม

               ส่วนใหญ่มนุษย์ข้างบ้านที่ถูกจัดอยุ่ในสปีชีย์นี้จะเป็นผู้หญิงค่ะ   และพวกเธอจะเป็นผู้หญิงในวงการเสียด้วยสิ   เพราะรู้ทุกอย่างว่าใครทำอะไร ที่ไหน อย่างไรและเมื่อไหร่   เหมือนนิตยสารกอสซิบมาเองค่ะ   แต่เป็นเรื่องในวงการหมู่บ้านนะคะคุณผู้ชม   ถึงเวลากลางวันหน่อยเอาละ   มานั่งจับเข่าคุยความจริงวันนี้กันอยู่หน้าร้านโชว์ห่วย   หรือไม่ก็หน้าบ้านใครสักคนปากว่าตาขยิบถึงคนนู้นคนนี้

โอ๊ยนี่นะคะเจ๊ขา   ลูกสาวบ้านนู้นน่ะมันท้องไม่มีพ่อค่ะ!  
โอ๊ยตายแร้วววววคุณน้อง   จริงหรือคะ!   นี่นะพี่ก็ได้ยินมาเหมือนกัน   เออนี่   แล้วรู้ไหมคะว่าลูกชายของบ้านนั้นน่ะเป็นตุ๊ดล่ะค่ะคุณน้อง
กรี๊ดจริงหรือคะ(บุคคลที่สามแทรกขึ้นมา)   แหมนี่นะคะ   ลูกบ้านนู้นก็เหมือนกัน   ไม่ยอมไปเรียนหนังสือหนีตามผู้ชายไปแล้ว
(แล้วก็หัวเราะกันทั้งกลุ่ม   อะฮิโฮะๆๆๆๆ)

               ฟังแล้วอยากยิงปืนใหญ่จอมสลัดให้เท่งทึงกันทั้งก๊กค่ะ...

               จะสมาคมชมดาวกันไม่มีใครว่าค่ะ   แต่ที่พวกคุณป้าๆมานั่งคุยกันถึงแต่เรื่องถ่วงความเจริญแบบนี้ทุกวันมันน่าโมโหว่ะ   ทุกวันจะต้องมีเรื่องชาวบ้านฟังแล้วหูลี่ตลอด   เอาชนะกันด้วยเรื่องไม่ดีของคนอื่น   ใครรู้มากสุดจะได้เป็นใหญ่ในกลุ่มประหนึ่งเทพเจ้าประจำเผ่า   ดิชั้นอยากจะปาข้าวสารเสกใส่จริงๆ   มิทราบว่าเคียดแค้นอะไรสาวยาคูลย์นักรึไง!?

               อยากรู้อะไรเชิญถามสาวยาคูลย์สิคะ
               แต่ถ้าอยากรู้เรื่องชาวบ้านเชิญถามพวกป้าสิคะ

เคสที่ห้า!)> เมพวะฮะ!

               สมัยก่อนหมู่บ้านที่เจี๋ยอาศัยอยู่นี่เงียบสงบแบบเขตชานเมือง(รอบนอก)ค่ะ   แต่ปัจจุบันความเจริญเข้าถึงทุกบ้านอย่างรวดเร็วหลายล้านปีแสง   ทำให้เดี๋ยวนี้มีวัยรุ่นกันเยอะมาก   และแน่นอนเมื่อความเจริญมาถึงไหนแฟชั่นก็ไปถึงที่นั่น   สิ่งที่พวกมันประชันขันแข่งกันคือ "แมงกะไซค์"

               อยากจะด่าเป็นภาษาตุรกีแบบคนเสียสตินิดนึงจริงๆ   เร่งกันอยู่ได้เครื่องน่ะ   บรื้น!   บรื้น!   บรื้น!!   แป๊ดๆๆๆ   ไอห่านส์!!   ต่อให้เป็นกลางวันแสกๆ   มันก็น่ารำคาญค่ะ   ที่สำคัญมนุษย์ข้างบ้านสปีชีย์นี้บางส่วนจะติดนิสัยอันธพาลมาด้วย   เป็นวัยรุ่นชายคึกคะนองแต่ประคองตัวไม่รอด   ยังใช้เงินพ่อแม่แต่งรถแต่งราอยู่

               มีกรณีพาดพิงกรณีนึงที่คุณป้าข้างบ้านแกโผล่ออกไปด่าเด็กพวกนี้   เพราะพวกมันชักชวนลูกป้าไปในทางไม่ดี   ซึ่งผลที่คุณป้าได้รับกลับมาคือ"โดนฟัน"  ไม่ผิดค่ะ...   ป้าแกโดนพวกมันฟันจริงๆ   มีดสปาต้านี่ล่ะ   ผลสุดท้ายต้องเย็บไปหลายเข็มเพราะด่าเพื่อนลูก   และลูกแกจะทำอะไรได้   ก็แค่เด็กในกลุ่ม   พอเป็นงั้นตอนนี้ชาวบ้านเลยรวมตัวกันขับไล่ไอ้เด็กกลุ่มนี้ค่ะ   พวกมันเลยแยกย้ายกันไป   แต่บางคนที่เป็นคนของหมู่บ้านก็ยังอยู่   แอบแว๊นซ์บ้างในบางที

               ฟีโนน่ะออกกันเข้าไป   เศรษฐก็ย่ำแย่พ่อแม่ไม่มีตัง...

               ทั้งหมดแค่ห้าข้อพอดีกว่าค่ะ   จริงๆมีเยอะกว่านี้แต่เดี๋ยวจะนึกว่าจะเขียนยาวไปสลักกำแพงวัดเปล่าๆ   แต่ที่เขียนมานี่ไม่ได้มีเจตนาด่าหรืออะไรนะคะ  ไม่ได้ตั้งใจจะรุนแรงหรือก่อความไม่สงบ

               ตามความคิดเห็นของเจี๋ยแล้ว   การกระทำสิ่งใดมันก็เป็นสิทธิส่วนตัวของแต่ละคนทั้งนั้น   ไม่ว่าอยากจะตอกเสาเข็มบ้านใหม่   พาหมามาขี้   กินเหล้าเสียงดัง   นินทาเรี่ยราด   หรือแว๊นซ์ระเบิด   เหล่านี้ใครอยากทำก็ทำได้ค่ะ   ...แต่อยากให้มองถึงคนอื่นๆที่จะได้รับผลกระทบไปด้วย   ไม่ใช่ให้เขาเอามาด่าลับหลัง   หรือรวมตัวขับไล่กัน

               เหมือนการใช้ชีวิตในโลกภายนอกจริงๆ   ไม่ว่าที่ไหน   การที่เราทำตามใจแบบไม่เกรงใจคนอื่นๆเลย   รังแต่จะสร้างภาพลักษณ์ที่ไม่ดีให้แก่ตัวเอง   ไม่ได้บอกว่าให้ใส่หน้ากากคนดีเข้าหาบุคคลอื่น   แค่อยากให้ลองมองในอีกมุมนึงว่า   เฮ้ย   ชั้นกำลังทำให้ใครเดือดร้อนอยู่รึเปล่าวะ?  

               เจี๋ยยอมรับค่ะว่าบางทีตัวเองก็เคยเป็นหนึ่งในนี้   ไม่ได้ประเสริฐเลิศล้ำมาจากดาวหางฮาร์เลย์

               แต่สิ่งที่ไม่ดี   มันก็แก้ได้ไม่ยากด้วย "คำขอโทษ"   เจี๋ยคิดว่าถ้าเราทำให้ข้างบ้านไม่พอใจด้วยความจำเป็น   เช่นเราอยากกินเหล้ากันในคืนนี้   บอกกล่าวเขาสักนิดนึง   หรือขอโทษที่เสียงดังในวันรุ่งขึ้น   ใช้เหตุผลคุยกัน   ว่าเออนี่ชั้นอกหักมานะ   แฟนบอกเลิก   สามีนอกใจ   ขอสักคืนเถอะ   ...ไม่ยากค่ะ   แค่รู้จักขอโทษและปรับปรุงตัว   ต่อให้นานๆครั้งไม่มีใครว่าอะไรหรอก

               เจี๋ยเชื่อนะว่า   สังคมจะดีขึ้นด้วย "การขอโทษ" และ "การให้อภัย"

               ยังไงเราก็สังคมเดียวกัน   ชะโงกหน้าออกมาตดก็ได้กลิ่นกันแล้วจริงไหม

               เพราะฉะนั้น "ถ้อยทีถ้อยอาศัย" ดีกว่าค่ะ   สังคมจะสงบสุขกว่านี้เยอะ